Ο προ μηνός αναγγελθείς απογευματινός θαλάσσιος περίπατος του Συνδέσμου, έλαβε τελικώς χώρα την Κυριακή 15 Ιουν. με την εξαίσια μουσική συνοδεία των επτανησίων αδελφών Καραβιώτη, Μάκη και Σπύρου. Οι εν συνόλω εκδρομείς άγγιξαν τους 120, αφού συμμετείχαν και άλλοι σύλλογοι ή μεμονωμένοι εραστές της Ευτέρπης (μουσικής), σε συνδυασμό με τον διάπλου της διώρυγας της Κορίνθου.

Ξεκινώντας το απόγευμα λοιπόν, φθάσαμε στα Ίσθμια (μεριά Σαρωνικού) στις 18:30 και αφού ξεμουδιάσαμε τοπικά με έναν καφέ, επιβιβαστήκαμε στο καράβι και άρχισε η … μαγεία με πορεία δυτική. Από το πρώτο χιλιόμετρο της διώρυγας, ξεπρόβαλαν τα εντυπωσιακά πρανή των δύο οχθών, τα οποία σε αρκετά σημεία έφθαναν τα 100 μέτρα ύψος, δημιουργώντας αμέσως την απορία, πώς οι τότε μηχανικοί και τεχνολογία κατάφεραν στην τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνος να εκσκάψουν 12.000.000 m3 χώματος (κυρίως) και βράχων, να στερεώσουν τα πρανή και να ολοκληρώσουν το μήκους 6346m κανάλι.

Μετά τις σκέψεις αυτές, εστιάσαμε όλοι στην υπέροχη μουσική διφωνία των 2 αδελφών με τις κιθάρες τους, οι οποίοι απέδωσαν πολλά γνωστά τραγούδια των Επτανήσων (και όχι μόνον) μαγευτικά, ενώ ταυτόχρονα η ηχώ της μουσικής στις πλαγιές της διώρυγος την ενίσχυε, με συνέπεια να εξυψωθούν κάποιοι ψυχικά (ίσως και όλοι), μέχρι την κορυφή των … πρανών, στα 100 μέτρα. Παραδόξως δε η θάλασσα, είχε χρώμα γαλαζοπράσινο, όπως βλέπει κανείς σε εξαίρετες παραλίες!

Αφού φθάσαμε στον κορινθιακό κόλπο (Λουτράκι) περίπου στις 20:30, ο ήλιος είχε ξεκινήσει να «βασιλεύει» και κάποια ελάχιστα σύννεφα μεταξύ ημών και του ήλιου, δημιούργησαν μία παλέτα χρωμάτων, την οποία πολλοί ζωγράφοι θα εζήλευαν, ενώ εμάς μας … απογείωσε. Αναστρέφοντας κατόπιν πορεία το πλοίο, ώστε να ξαναμπούμε στο κανάλι, είχαμε για κάποια λεπτά τον ήλιο λίγο πάνω από τα κεφάλια μας, έχοντας την αίσθηση ότι ...πιάνουμε τον ουρανό.

Ολοκληρώνοντας τον διάπλου, οι περισσότεροι ένοιωθαν τόσο ικανοποιημένοι και πλήρεις, ώστε εξέφραζαν την χαρά τους στους διπλανούς τους ή/και στον πρόεδρο του Συνδέσμου (είτε άγνωστοι είτε μέλη μας), διότι στην διάρκεια της μετάβασης από Αθήνα προς Ίσθμια, έδωσε πολλές πληροφορίες για την επί 2300 χρόνια τιτάνια προσπάθεια των ανθρώπων να διανοίξουν τον ισθμό, ενώ ήταν η πρώτη φορά που διέσχισαν την διώρυγα κατά μήκος (θαλασσίως), παρότι την διέσχισαν κατά πλάτος στο παρελθόν πολλάκις (οδικώς).

Τέλος, μετά την αποβίβαση στα Ίσθμια, μεταβήκαμε στο Λουτράκι, όπου κάποιοι εκόρεσαν την πείνα τους (την ώξυνε μάλλον η θάλασσα), άλλοι εδροσίσθησαν με παγωτά ή αναψυκτικά και τελικά ευχαριστημένοι όλοι πήραμε τον δρόμο της επιστροφής στην Αθήνα, διότι ευλόγησε και ευόδωσε ο Κύριος να είναι όλες οι απαραίτητες συνθήκες υλοποίησης της υπόψη «βαρκαρόλας», ιδανικές (υγεία, λιακάδα, νηνεμία, δειλινό, μουσική, περιβάλλον και καλή παρέα).